ایران ؛ تشدید فشاربراصحاب رسانهحدود 200 سال است که روزنامه نگاران ایران ، برای بقاء می جنگند. دراین سالها ، حکومت همیشه به ایشان به چشم دشمن وعامل بیگانه نگریسته است. اما اکنون ، فشاربراصحاب رسانه درایران ، ابعاد بی سابقه ای بخود گرفته و حرفه ی روزنامه نگاری، به راه رفتن روی میدان مین تبدیل شده است. برخی نیز ، روزنامه نگاری درایران را به حمل بمب ساعتی درجیب ، تشبیه کرده اند. درطول تاریخ 186 ساله ی روزنامه نگاری درایران ، یعنی اززمان انتشارنخستین روزنامه دراین کشور، صدها روزنامه نگار دستگیر وبه زندان افکنده شده اند وبرخی ازسرشناس ترین این افراد ، مانند میرزاجهانگیرخان ، شیخ احمد روحی ، فرّخی یزدی ، وخسروگلسرخی ، دردوران قاجاروپهلوی ، به قتل رسیدند.اما دهه های پس ازانقلاب اسلامی ، شاهد سطح بی سابقه ای از سرکوب درایران بود. به نوشته ی گزارشگران بدون مرز(RSF) ، فقط دردو دهه ی اول انقلاب ، حداقل 860 روزنامه نگار دستگیر ، زندانی وبرخی ازآنهانیزاعدام شدند.(1) اما درکمال تعجب ، این فشارسهمگین برای وادارکردن روزنامه نگاران به تمکین ، تاکنون بی نتیجه مانده است. 25 سال پیش ، دریکی ازروزهای سرد زمستان ، احمد بورقانی معاون وزیرفرهنگ وقت ( عطاء الله مهاجرانی) استعفای خودرا تقدیم رئیس خویش کرد ودرسخنرانی متعاقب آن ، عمرمعاونت مطبوعات وزارت فرهنگ رادرایران ، برابرباعمریک چریک دانست: شش ماه. معهذا بورقانی 16 ماه دراین پست دوام آورد وسرانجام دراعتراض به توقیف فله ای جرائی اصلاح طلب توسط قوه قضائیه ی تندرو ، وتصویب قانون جدید مطبوعات، که قانونی به غایت ارتجاعی بود ، ونیزبعلت اختلاف نظر بامهاجرانی ، ازکارخود استعفاء کرد. مهاجرانی نیزکه خود یک سال بعد بارای عدم اعتماد مجلس ازکاربرکنارشد ، درپاسخ
برچسب:
نویسنده: مبین کوهی
تاريخ: دوشنبه
15 آبان
1402 ساعت: 14:00